Metoda NDT– BOBATH

Koncepcja NDT – Bobath (NeuroDevelopmental Treatment) wykorzystywana jest do  rehabilitacji pacjentów z uszkodzeniem centralnego układu nerwowego: udar mózgu, uraz czaszkowo-mózgowy,stwardnienie rozsiane , stłuczenia mózgu, mózgowe porażenie dziecięce, choroba Parkinsona i innych schorzeniach neurologicznych oraz nieprawidłowościach wynikających z zaburzeń w napięciu mięśniowym.

 

Jest to metoda neurofizjologiczna mająca na celu odzyskanie funkcji życiowych, które pacjent utracił na skutek choroby. Skupia się przede wszystkim na poprawie funkcji, kontroli posturalnej oraz ruchu.Bazuje na ćwiczeniach związanych z naturalnym rozwojem ruchowym  człowieka.

 

Podstawą do prowadzenia terapii jest stosowanie zasad neurofizjologicznych, rozwojowych i biomechanicznych.

 

 Cele koncepcji NDT – Bobath:

– uświadomienie pacjenta o jego problemie funkcjonalnym i odnalezienie jego rozwiązania,

– połączenie oceny i terapii pacjenta z klasyfikacją ICF,

– dobranie odpowiednich technik (np. handlingu) w celu przystosowania się do środowiska,

– włączenie w proces terapii wiedzy na temat kontroli motorycznej oraz plastyczności mózgu,

– uzyskanie w pełni świadomego i kontrolowanego ruchu (aktywności) pacjenta,

– optymalizacja zdrowia pacjenta.

” Nie uczymy ruchów, ale czynimy, aby były możliwe” ( K.B. Bobath 1981r.)